به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، در اولین ساعات بامداد 22 سپتامبر سال 1979 (31 شهریور سال 1358) ماهواره آمریکایی «ولا» که برای یافتن رد انفجارهای اتمی در مدار مستقر شده بود، دو تشعشع نور را جایی در آتلانتیک جنوبی رصد کرد.

برای ساعاتی، دستگاه امنیت ملی آمریکا دچار هراس می‌شود و این سوال پیش می‌آید که آیا یکی از کشورهای منطقه، آزمایش اتمی ترتیب داده و معاهده منع آزمایش‌های هسته‌ای را زیر پا گذاشته است.

چندین ماه پس از آن روز، میان دانشمندان و مقامات دولتی بر سر علت این واقعه بحث درمی‌گیرد؛ دانشمندان مرتبط با کاخ سفید اصرار داشتند که این تنها حاصل یک اشکال فنی در ماهواره بوده ولی دیگر دولتی‌های مرتبط با این موضوع، می‌گفتند که این نور، حاصل یک انفجار اتمی در آفریقای جنوبی یا اسرائیل بوده است.

این موضوع سال‌ها در پس پرده اسرارآمیز شک و ابهام ماند تا اینکه امروز، بخشی از مکاتبات «جرارد سی‌اسمیت» نماینده ویژه «جیمی کارتر» رئیس‌جمهور وقت آمریکا در منع اشاعه به همراه بخشی از محتوای کتابخانه ریاست‌جمهوری آن روزها، بر اساس قوانین آمریکا توسط آرشیو ملی این کشور منتشر شد و نشریه پولیتیکو آن را بازنشر کرد.

آن روزها رژیم صهیونیستی به داشتن سلاح هسته‌ای و البته تکذیب رسمی این واقعیت شناخته می‌شد. علاوه بر این، ادعا می‌شد که صهیونیست‌ها رابطه‌ای خاص با آفریقای جنوبی دارند و بر اساس این رابطه، اجازه یافته‌اند که در بخش‌های دور افتاده این کشور، حضور داشته باشند.

در یادداشت جیمی کارتر در این خصوص آمده: «نشانه‌ای از یک انفجار هسته‌ای در منطقه آفریقای جنوبی دیده شده؛ یا آفریقای یا اسرائیل که از یک قایق استفاده کرده است.»

در یادداشت‌های جرارد سی‌اسمیت هم می‌خوانیم که از 3 دانشمند منتخب سیا برای بررسی این موضوع، 2 نفر عقیده داشتند که این مورد، یک آزمایش هسته‌ای بوده است.

آن روزها حتی دولت نیوزلند از یافت شدن مواد هسته‌ای در آب باران خبر می‌دهد؛ خبری که پس از اعزام فوری یک تیم آمریکایی و بررسی موضوع، در رسانه‌های رسمی، یک هشدار اشتباه خوانده می‌شود.

آمریکا در صورت اعلام رسمی انجام این آزمایش از سوی اسرائیل، مجبور می‌بوده که رژیم تحت حمایت خود را به دلیل نقض معاهده آزمایش تسلیحات اتمی، تحریم کند.

انتهای پیام/ع