موفقیت ایران در دیپلماسی عمومی مبارزه با استکبار جهانی از موضوعاتی است که چالش ماهیتی برای استکبار جهانی به‌وجود آورده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس از سوادکوه، استکبار به معنای خود‌بزرگ‌پنداری است که در این صفت شاهد تحقیر افراد دیگر و طبقه‌بندی بر اساس نزدیکی یا دوری به مستکبر خواهیم بود که در آن اثری از ارزش‌های انسانی و صفات ذاتی ارزشمند وجود ندارد.

امام خمینی (ره) در طول 15 سال قبل از انقلاب در تلاش برای بیداری ملت ایران و آگاهی‌بخشی به آنان برای مبارزه با نماد‌های استعمار و استکبار تلاش کرده است.

کوشش امام راحل برای خود‌باوری ملت ایران و استفاده از توانمندی‌های خود در دست‌یابی به تعالی بوده است که پیروزی ملت ایران در بهمن 57 را می‌توان موفقیت بنیانگذار انقلاب اسلامی در تقویت احساس تعلق ملت به آرمان‌هایی دانست که تاکنون در پاسداری از آن غفلت نکرده است.

سرشت استکباری برخی از کشورها که کرنش در برابر آزادی‌خواهی یک ملت را با سست شدن پایه‌های موجودیت خود مترادف می‌دانند و برای حفظ قدرت پوشالی خود که در دهه‌های اخیر با شکاف‌های عمیقی مواجه شده به جنایات و اقدامات مختلفی دست زده است که توطئه فرو ریختن برج‌های دو‌قلو و ساختمان پنتاگون در آمریکا که با وجود ابزار‌های عریض و طویل اطلاعاتی، رسانه‌ای و جاسوسی هنوز سوالات مبهم فراوانی وجود دارد که دخالت دولت وقت آمریکا را به‌صورت واضح نشان می‌دهد، دروغ مسلح بودن صدام به سلاح هسته‌ای و حمله به آن کشور و حضور بن‌لادن در افغانستان با کشتار هزاران نفر از مردم آن کشور‎ها به بهانه فرو‌ریختن برج‌های دوقلو بخشی از آن است.

جرأت بیان خوی استکباری امریکا با اصطلاح «شیطان بزرگ» توسط امام راحل و تاکید آن توسط مقام معظم رهبری از مهم‌ترین چالش‎های هویتی ایالات متحده امریکا است که در طول 37 سال اخیر با استفاده از ایجاد تفرقه قومی در ایران، ایجاد جنگ تحمیلی 8 ساله با حمایت همه‌جانبه از صدام، انجام سخت‌ترین تحریم‌ها با بهانه‌های واهی و معیار‌های متفاوت نتوانسته است جمهوری اسلامی ایران را به زانو در‌آورد و پیش‌بینی نظریه‌پردازان آینده‌نگر علوم سیاسی و فرهنگی و اجتماعی آن کشور درباره تعمیم سیاست ضد‌استکباری در سایر کشور‌ها به وقوع پیوسته است، هرچند بهار اسلامی در کشور‌های عربی به‌دلیل فقدان رهبر واحد و متمرکز به نتیجه دلخواه ملت‌ها نرسیده است ولی پایه‌های زورگویی استکبار جهانی را لرزان‌تر کرده است.

توافق‌نامه برجام، بهانه‌ای به دست برخی‌ها داده است تا درباره کم‌رنگ شدن شعار «مرگ بر امریکا» در مراسم 13 آبان امسال که مصداق کنونی استکبار جهانی به همراه انگلیس و رژیم اشغال‌گر صهیونیستی و کشور‌های پیرامونی آن است، دید‌گاه‌هایی را بیان کنند و این در‌حالی است که توافق‌نامه برجام که البته با تلاش تیم دیپلماسی با حمایت مقام معظم رهبری و ملت ایران به‌دست آمده است را می‌توان تجسم مبارزه ملت ایران با استکبار جهانی و اجبار به آنها برای نشستن با ایران بر روی یک میز تعبیر کرد.

استکبار جهانی علاقه‌ای ندارد که نظام جمهوری اسلامی ایران هم‌سطح با آنان درباره موضوعات مختلف گفت‌و‌گو کند ولی به اجبار موافقت کرده است تا درباره موضوع عراق، انرژی هسته‌ای و وضعیت سوریه با ایران در فضای دیپلماسی رایزنی کند و سوالی که در اذهان ملت‌های مختلف که در بمباران تبلیغاتی استکباری قرار دارند که مانند اختاپوس، زوایای مختلف زندگی آنان را در سیطره خود قرار داده، به وجود آمده، این است که چگونه دولت‌هایی که ملت ایران را به انواع و اقسام اتهامات حقوق بشر، انرژی هسته‌ای، حمایت از تروریسم و محور شرارت مواجه کرده‌اند، هم‌اکنون با آنان در یک سطح و بر روی یک میز نشستند و ساعت‌ها گفت‌و‌گو می‌کنند و با خوشحالی از توافق با این کشور سخن می‌گویند و این تردید به مرور زمان موجودیت شعار‌ها و سیاست‌های آنان را با چالش ماهیتی روبه‌رو می‌کند.

دیپلماسی عمومی از حوزه‌های تاثیر‌گذاری است که نقش بی‌نظیری در سیاست‌ها و تغییر یا تقویت رویکرد‌‌های عمومی بر عهده دارد و برتری سیاست مبارزه با استکبار در دیپلماسی عمومی به نفع ایران است.

===============

یادداشت از عمران اکبرنژاد

===============

انتهای پیام/86015/ر40/